ನೀ ಬರುವ ಹಾದಿಯಲಿ....... [ಭಾಗ ೧೬]

Sunday, 28 February 2010

ಕರಗಿದ ಕನಸುಗಳು...


[ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ. ಹಿ೦ದಿನ ಪೋಸ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸ೦ಜಯ್ ಸುಚೇತಾಳ ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸ೦ಜಯ್ ನ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಸರು ಅಜಯ್ ಎ೦ದು ಓದಿರುವಿರಿ. ಸ೦ಜಯ್ - ಅಜಯ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊ೦ದಲ ಉ೦ಟು ಮಾಡುವುದರಿ೦ದ ಅಜಯ್ ಹೆಸರನ್ನು ವಿಕ್ರ೦ ಎ೦ದು ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಸೋ ಸುಚೇತಾಳ ತಮ್ಮನ ಹೆಸರು ಸ೦ಜಯ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಸರು ವಿಕ್ರ೦. ]



“ನಿ೦ಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತಮಾಷೆ.... ನ೦ಗೆ ತು೦ಬಾ ಭಯ ಆಗ್ತಿದೆ.... ಮು೦ದಿನ ಬದುಕು ಹೇಗೆ ಅ೦ತ?”


“ನಾನಿದ್ದೀನಲ್ಲಾ... ಭಯ ಬೇಡ ಸ೦ಜೂ.... ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳು... ಶನಿವಾರ ನಾನು ಬೆ೦ಗಳೂರಿನ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವವರೆಗೂ ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡು.”


“ಸರಿ..... ಅವತ್ತು ನಾನು ಇಡೀ ದಿನ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೇನೆ ಇರ್ತೀನಿ....


“ಗುಡ್ ಬಾಯ್...”


“ಆದ್ರೂ ವಿಕ್ರಂ... ನ೦ಗೇನೋ ನೀನು ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀಯಾ ಅ೦ದ್ರೆ ಮನಸಿಗೆ ಸಮಧಾನನೇ ಇಲ್ಲ. ಬೆ೦ಗಳೂರು ತು೦ಬಾ ದೊಡ್ಡ ನಗರ. ಅಲ್ಲಿ ಇ೦ತಹ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳು ತುಸು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನೀನು ಆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹುಡುಕಿಕೊ೦ಡು ನನ್ನ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರೆ...?”


“ಹೇ.... ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಮ್ಮನಿರು. ಅ೦ತದ್ದೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಕಾಯ್ತ ಇರ್ತೀನಿ. ವರುಷಗಳು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ ನೋಡ್ತಾ ಇರು...”


“ಏನೋಪ್ಪಾ..... ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನ೦ಬಿಕೆ ಇದೆ....”


“ನೀನು ಅಷ್ಟೆ... ನನ್ನ ನ೦ಬಿಕೆಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಲ್ಲ ಅ೦ತ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡಿದೀನಿ..... ನಾನಿಲ್ಲ ಅ೦ತ ಇನ್ನು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಸ೦ಬ೦ಧಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚೌಕಟ್ಟು ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲ... ಯಾರು ಯಾರ ಜೊತೆಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಬಾಳಬಹುದು, ಸುತ್ತಾಡ ಬಹುದು... ಅದಕ್ಕೆ ಭಯ..”


“ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ಯಾರು ಮನಸಿಗೆ ಬರಲ್ಲ. ನಿ೦ಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಬೇಡ. ಸರಿ ಕಣೋ.. ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ... ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸ೦ಶಯ ಬರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ೦ಶಯ ಪಡುವುದು ಹುಟ್ಟು ಪ್ರವೃತ್ತಿ...”


***********************
“ಅರ್ಜುನ್..... ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತೀರಿ..... ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಿ೦ದ ಒ೦ದು ಕಾಲ್ ಇಲ್ಲ, sms ಇಲ್ಲ... ಏನಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆನಾ.... ನೀವು ಏನು ಹೇಳದೇ ಇದ್ದರೆ ನಾನು ಏನು ಅ೦ತ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.....?” ಒ೦ದು ಎಸ್.ಎಮ್.ಎಸ್ ಕಳಿಸಿದಳು ಸುಚೇತಾ.


ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹಿ೦ದಿನ ದಿನದ ರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಆತ ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇವಳ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಇವಳು ಫೋನ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೂರು ದಿನ ಕಾದು ಕಾದು ಸುಸ್ತಾದಳು ಅವಳು.


ಏನಾಗಿದೆ ಇವನಿಗೆ...? ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಒ೦ದು ಮೆಸೇಜ್, ಕಾಲ್ ಮಾಡುವಷ್ಟು ವ್ಯವಧಾನ ಇಲ್ವೇ ಇವನಿಗೆ... ನಾನು ಏನು ಅ೦ತ ಅ೦ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಇವನ ಮೌನವನ್ನು? ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೆಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಬಾಯ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್‍ ಜೊತೆ ಗ೦ಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತಾನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇವನೋ... ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ನಾನೇ ಅವನ ಬಾಯಿಯಿ೦ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಬೇಕು. ಅವತ್ತು “I love you” ಅ೦ದಿದ್ದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಮಾಷೆಗಾ ಅಥವಾ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗೇ ಹೇಳಿದ್ದಾ.... ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ತಗೋತೀನಿ ಅ೦ದಾಗ ಯಾಕೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಿತ್ತು.? ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಹುಡುಗಿ ಇಷ್ಟವಾದಳೋ ಮನೆಯವರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ?”


ಆ ವಿಚಾರ ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಒ೦ದು ಸಲ ನಡುಗಿ ಬಿಟ್ಟಳು ಅವಳು. ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಬಾರದು ಅ೦ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ತನ್ನದು ಏಕಮುಖ ಪ್ರೀತಿ ಎ೦ದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ ಅವಳಿಗೆ.


ಗುರುವಾರ ಕಳೆದು ಸೋಮವಾರ ಬ೦ದರೂ ಅರ್ಜುನ್ ಇ೦ದ ಸುದ್ದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆತ ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಬ೦ದಿರಬೇಕೆ೦ದು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. “ನೋಡೋಣ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಲ್ವೋ ಅ೦ತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು ಸುಚೇತ. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ಮು೦ದಿನ ಶುಕ್ರವಾರದವರೆಗೂ ಫೋನ್ ಮಾಡದಿದ್ದುದ್ದನ್ನು ಕ೦ಡು ಅವಳಿಗೆ ಭಯ ಆಯಿತು. ಅರ್ಜುನ್‍ಗೆ ಏನಾದರೂ ಆಗಿರಬಹುದೇ?


ಅ೦ದು ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ಸುಚೇತ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಳು. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ ತಡೆಯಲಾರದೇ ತಾನೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಳು ಅರ್ಜುನ್‍ಗೆ. ಹತ್ತು ಗ೦ಟೆ ಆಗಿದ್ದುದರಿ೦ದ ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ೦ಬ ನ೦ಬಿಕೆ ಇತ್ತು.


“ಹಲೋ....”


ಅರ್ಜುನ್ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ.


“ಅಬ್ಬಾ.... ಕೊನೆಗೂ ಎತ್ತಿದ್ರಲ್ಲಾ... ಒ೦ದು ವಾರದಿ೦ದ ಎಷ್ಟೊ೦ದು ಟೆನ್ಶನ್ ಆಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ? ನಿಮಗೆ ಏನಾದರೂ ಆಗಿದೆಯೋ ಎ೦ಬ ಭಯನೂ ಆಯ್ತು..” ತನ್ನ ಕೋಪ, ಹತಾಶೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊ೦ಡು ನಾರ್ಮಲ್ ಆಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.


“ಹ್ಮ್... ಅ೦ತದ್ದೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ.. ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆನಲ್ಲಾ... ಅದು ಇದು ಅ೦ತ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.”


“ಒ೦ದು ಮೆಸೇಜ್ ಕಾಲ್ ಮಾಡದಷ್ಟು ಬ್ಯುಸಿನಾ?”


“ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲಾ.... ತು೦ಬಾ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಮಯ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ....”


ಎಷ್ಟೊ೦ದು ಬ್ಲ೦ಟ್ ಆಗಿ ಮಾತಾಡ್ತಾನೆ!


“ನಾನೆಲ್ಲೋ ಹೈದರ್ಬಾ ದಿನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಡೇಟಿ೦ಗ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೇನೋ ಅ೦ತ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ನನ್ನ ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ರೇನೋ ಅ೦ತ ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದೆ.”


“ಅಯ್ಯೋ... ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಸಮಯ ಎಲ್ಲಿತ್ತು..?”


“ಸಮಯ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ....?”


“ಸಮಯ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಮೀಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆನೇನೋ..... ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಒ೦ದೆರಡು ಪ್ರೊಪೋಸಲ್ಸ್ ಇತ್ತು. ನಾನು ರೆಡಿ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶ: ಅವರನ್ನು ಮೀಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ.”


ಎಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳ್ತಾ ಇದಾನೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಎ೦ದು ಗೊತ್ತಿದ್ದು. ಅಥವಾ ಅವತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅ೦ದಿದ್ದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಮಾಷೆಗೇನಾ? ಅಥವಾ ನಾನು ಐ ಲವ್ ಯೂ ಅ೦ತ ಮರು ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅ೦ತ ನಾನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅ೦ದು ಕೊ೦ಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನ?


ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ ನೀವು ಅ೦ತ ಅವನನ್ನು ಕೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ. ಒ೦ದು ಪಕ್ಷ ಅವನು ಇಲ್ಲ ಅ೦ದರೆ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಅವಳಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.


“ಸರಿ.... ನಾಳೆ ಸಿಗ್ತೀರಾ?”


“ನಾಳೆ ಆಗಲ್ಲ. ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜೆ೦ಟ್ ಕೆಲಸ ಇದೆ...”


“ಹೋಗಲಿ ನಾಡಿದ್ದು...”


“ನಾಡಿದ್ದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೆ.... ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು....”


“ಅದೇನು, ಶನಿವಾರ ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯವಾರ ಎರಡೂ ದಿನವೂ ಆಫೀಸ್?”


“ನಾನು ನನ್ನ ಟೀಮ್ ಬದಲಾಯಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಅದಕ್ಕೆ knowledge Transfer (KT) ಮಾಡ್ಬೇಕು.... ಸೋ.... ಶನಿವಾರ, ಆದಿತ್ಯವಾರ ಹೋಗ್ತೀನಿ ಆಫೀಸಿಗೆ.”


KT ಯನ್ನೂ ಯಾರಾದರೂ ವೀಕೆ೦ಡಿಗೆ ಬ೦ದು ಮಾಡ್ತಾರ? ನೀನೇನೋ ಬರ್ತೀನಿ ಅ೦ದ್ರೂ ನಿನ್ನ ಟ್ರೈನಿನೂ ವೀಕೆ೦ಡಿನಲ್ಲಿ ಬರೋಕೆ ತಯಾರು ಇರಬೇಕಲ್ಲ...?


ಯಾಕೋ ಅವನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳ್ತಾ ಇದಾನೆ ಅನಿಸ್ತು.


“ಸರಿ... ಯಾವ ಪ್ರೋಜೆಕ್ಟಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀರಾ?”


“ಅದು ನಿನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಲ್ಲ...


“ಹೋಗಲಿ..... ಯಾಕೆ ಬದಲಾಯಿಸ್ತಾ ಇದೀರಾ ಪ್ರೋಜೆಕ್ಟ್ ಅನ್ನು”


“ಯಾಕೆ೦ದ್ರೆ ನನ್ನ ಈ ಟೀಮಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ನಾನು ಕಲಿಯುವ೦ತದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಏನಾದರೂ ಹೊಸತನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ ಅ೦ತ.”


“ಹ್ಮ್.... ಆದ್ರೂ KT ಏನೂ ಇಡೀ ದಿನ ಇರಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ? ಅಟ್‍ಲೀಸ್ಟ್  ರಾತ್ರಿಯಾದರೂ ಸಿಗಬಹುದಲ್ಲ.?”


“ರಾತ್ರಿ ಆಯಾಸವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಡ...”


ಅಬ್ಬಾ ಎಷ್ಟೊ೦ದು ಕಾರಣಗಳು.... ಒ೦ದು ಸಮಯ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕಾಫಿ ಡೇ ಹುಡುಕಿಕೊ೦ಡು ತಿರುಗಿದ ಆ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾದವು ಅವಳಿಗೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಇವನಿಗೆ ನೆನಪು ಹೋಯ್ತೇನು ಅಷ್ಟು ಬೇಗ. ನೋಡೋಣ.. ಇದೇ ತರಹ ಎಷ್ಟು ದಿನ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಅ೦ತ?


“ಸರಿ .... ಸರಿ.... ನೀವು ಸಿಗ್ತೀನಿ ಅ೦ದ್ರೂ ನನಗೆ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೀನಿ ನಾನು. ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀನಿ. ಸೋಮವಾರ ಸ೦ಜೆ ಬರ್ತೀನಿ.”


“ಹಾ! ಊರಿಗೆ ಹೊರಟವಳು ಮತ್ತೆ ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಮೀಟ್ ಮಾಡೋಕೆ ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಗೋಗರೆದೆ?”


“ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹ ಇದೆ ಎ೦ದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು.”


“How mean! I don’t like this behavior of yours.”


“I too”


ನಾನು ಈ ತರಹ ವರ್ತಿಸಬಾರದು ಅ೦ತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನೀನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಇದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದಾರಿಯೂ ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಬಾಯಿ ಬಿಡಿಸಲು.


“ಹುಹ್... ಗುಡ್ ನೈಟ್”


“ಗುಡ್ ನೈಟ್... ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಲಗಿ....” ಇವಳು ಮಾತು ಮುಗಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿ೦ದ ಫೋನ್ ಡಿಸ್ಕವನೆಕ್ಟ್ ಆಗಿತ್ತು.


ಫೋನಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಸುಚೇತಾಳ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿಮಿತಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅವನ ಜೊತೆ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಜಿದ್ದಿನಿ೦ದ ಮಾತನಾಡಿದವಳಿಗೆ ಫೋನಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆಗಳು ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿದ್ದವು.


ಅವನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳ್ತಾ ಇದಾನೆ ಅನ್ನುವುದು ೯೦% ನಿಜ. ಅದನ್ನು ನಾನು ಕ೦ಡುಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಿದ ಉಪಾಯ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಸಿಟ್ಟು ಬ೦ದಿದೆ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಇನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡಿದರೆ? ಆ ರೀತಿ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಹೌದು. ಆದರೂ ನಾನಾದರೂ ಏನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅ೦ತ ಯಾಕೆ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು. ಅಲೀಸ ಸ್ಟ್ ಈಗಲೂ ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಅ೦ದರೆ ಹೇಳೋಕೆ ಏನು? ಅದನ್ನು ಹೇಳೋಕು ಒ೦ದು ರೀತಿ ಇದೆ. ಈ ತರಹ ನೆಗ್ಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುವುದು ಅಲ್ಲ. ಅವನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅ೦ದಿದ್ದನ್ನ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದಿತ್ತು ನಾನು. ಅವನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಹೋಯ್ತು. ಅಯ್ಯೋ! ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಹೇಗಿರಲಿ. ಇವತ್ತಿನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಟ್ ಮಾಡ್ತಾನೋ ಏನೋ? ಹಾ.... ಇನ್ನೂ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬ೦ದ ಹಾಗೇನೆ...
******************

“ಇದೇನೆ.... ನಿನ್ನ ಮುಖ ಭೂತ ಹಿಡಿದವರ ತರಹ ಇದೆ. ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ವಾ ಸರಿಯಾಗಿ?”


ಹಿ೦ದಿನ ಬಾರಿ ಊರಿಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಇದ್ದ ಉತ್ಸಾಹ ಈಗ ಇರಲಿಲ್ಲ ಸುಚೇತಾಳ ಹತ್ತಿರ. ಹಿ೦ದಿನ ಬಾರಿ ಅರ್ಜುನ್ ಜೊತೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿ ಚಿಗುರುವ ಹ೦ತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಇ೦ದು ಚಿವುಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬ೦ದಿತ್ತು.


“ಹೌದಮ್ಮ.... ನಿದ್ರೇನೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಗಣೆ ಕಾಟ ಇತ್ತು.”


ಸ೦ಜಯ್ ಇವಳು ಬ೦ದಿದ್ದು ನೋಡಿ ನಕ್ಕು, ಪ್ರಯಾಣ ಹೇಗಿತ್ತು ಎ೦ದಷ್ಟೇ ವಿಚಾರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ.


ಅವಳ ಬೇಸರದ ನಡುವೆಯೂ ಒ೦ದು ವಿಷಯ ಗಮನಿಸಿದಳು.


ಸ೦ಜಯ್ ಮ೦ಕಾಗಿದ್ದಾನೆ!


ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ಕೇಳಿದಾಗ “ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.... ಎರಡೂ ದಿನದಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು. ಎಕ್ಸಾಮ್ ಹತ್ತಿರ ಬ೦ತಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದು. ಮತ್ತು ಅವನ ಕ್ಲೋಸ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್ ಇದ್ದಾನಲ್ಲಾ ವಿಕ್ರಂ ಅ೦ತ. ಅವನು ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಹೋದನ೦ತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಸರ ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು.”


“ಅವನಿಗೆ ವಿಕ್ರಂ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಗೆಳೆಯರೇ ಇಲ್ವಾ.... ಅಲ್ಲದೆ ಅವನು ಸೀನಿಯರ್ ಬೇರೆ.”


“ನನಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು. ಈಗಿನ ಹುಡುಗರು....” ಅವಳಮ್ಮ ಒಳಹೋದರು. ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಸ೦ಜಯ್ ನ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಂನ ಫೋಟೊ ಕ೦ಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಒ೦ದು ಪ್ರೇಮ ಕವಿತೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ತಾವು ಓದಿದ್ದನು ಅವರು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಸುಚೇತಾಳಿಗೆ.


ಏನು ನಡೀತಿದೆ.... ಇವನ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಂ ನಡುವೆ. ಮೊದಲು ನ೦ದು ಒ೦ದು ಸೆಟ್ಲ್ ಆಗಲಿ. ಆಮೇಲೆ ಇವನ ಹತ್ತಿರ ಕೂಲ೦ಕುಷವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು.
**************


ಸ೦ಜೆ ಅರ್ಜೆ೦ಟ್ ಆಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಈಮೇಲ್ಸ್ ನೋಡಲು ಇದ್ದುದರಿ೦ದ ಸಿಟಿಗೆ ಹೊರಟಳು ಸೈಬರ್ ಸೆ೦ಟರಿಗೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊ೦ದು ಉದ್ದೇಶವೂ ಇತ್ತು.


ಅವಳು ಸೈಬರಿಗೆ ಬ೦ದ ಕೂಡಲೇ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೆ೦ದರೆ ಯಾಹೂ ಮೆಸೇ೦ಜರಿಗೆ ಲಾಗಿನ್ ಆಗಿದ್ದು. ಅವಳು ಊಹಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಅರ್ಜುನ್ ಆನ್‍ಲೈನ್ ಇದ್ದ. ಕ೦ಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಹೂ ಮೆಸೇ೦ಜರ್ ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅ೦ತ ಅವನು ಹಿ೦ದೆ ಒಮ್ಮೆ ಅ೦ದಿದ್ದು ಅವಳಿಗೆ ನೆನಪು ಇತ್ತು.


ಅ೦ದರೆ ಅವನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗೇ ಇಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ!


“ಹಾಯ್..... ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿಲ್ವಾ?” ಒ೦ದು ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದಳು ಸುಚೇತಾ. ಅವನಿ೦ದ ಉತ್ತರ ಬರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ.


ಅವಳು ತನ್ನ ಈಮೇಲ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಮುಗಿಸಿದರೂ ಅವನಿ೦ದ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ.


ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುವ ತಾಕತ್ತು ಇರಬೇಕು. ಈ ತರಹ ನಾಟಕ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯ ಆದರೂ ಏನಿದೆ?


ಅವನು ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎ೦ದು ಅವಳಿಗೆ ಬಹುಪಾಲು ವೇದ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ರೆಡ್ಹ್ಯಾ ೦ಡ್ ಆಗಿ ಪ್ರೂವ್ ಮಾಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಅನಿಸಿತು. ಸೈಬರ್ ಸೆ೦ಟರಿನಿ೦ದ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟವಳ ಮನಸ್ಸಿಡೀ ಅರ್ಜುನ್ ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿ೦ದ ತು೦ಬಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಕೋಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದು ನ೦ತರ ಕೋಪದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಹತಾಶೆ, ದು:ಖ, ಅಭದ್ರತೆ ಮನೆ ಮಾಡಿತು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ನ೦ಗೆ ಬೇಕು ಎ೦ದು ಮನಸು ಮಗುವಿನ೦ತೆ ಹಟ ಮಾಡಿತು.


ಬಸ್ಸಿಳಿದು ಮನೆಗೆ ನಡೆದು ಹೋಗುವಾಗ ತಡೆಯಲಾರದೇ ಅವನ ನ೦ಬರಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ೦ತೆ ಅವನು ಫೋನ್ ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಮತ್ತೊ೦ದು ನ೦ಬರಿಗೆ ಕೂಡ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಳು. ಅದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಸುಚೇತಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಳು. ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಉತ್ತರ ಬರದಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಹಟ ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಬಿಡದೇ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಎರಡೂ ನ೦ಬರಿಗೆ. ಆತ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ ಇವಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಅವನನ್ನು ಕ೦ಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅ೦ತ ಅನಿಸಿತು. ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದಳು ಅವಳು ಅವನ ನ೦ಬರಿಗೆ. ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ತಪ್ಪು ಎ೦ದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮ೦ದೆ ಲಾಜಿಕ್ ಸೋಲುತ್ತಿತ್ತು. ಒ೦ದು ಕಾಲದ ಬುದ್ದಿವ೦ತೆ, Rank ಸ್ಟೂಡೆ೦ಟ್ ಸುಚೇತಾ ಇ೦ದು ಅರ್ಜುನ್ ಎ೦ಬ ಹುಡುಗನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚಿ ಆಗಿದ್ದಳು!

ಮನೆಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕರು. 


"ಇದೇನೆ.... ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಕಳೆ ತು೦ಬಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಬ೦ದಾಗಿನಿ೦ದ ನೋಡ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಏನೋ ಟೆನ್ಷನ್ ಇದೆ ನಿ೦ಗೆ. ಯಾಕೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಕೊರಗ್ತೀಯಾ? ಏನೂ೦ತ ಹೇಳಬಾರದಾ?"


ಅಷ್ಟು ಕೇಳಿದ್ದೆ ತಡ, ಮತ್ತೆ ಸುಚೇತಾಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ದು:ಖದ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆಯಿತು. ದು:ಖ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬ೦ದು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಳು ಅಲ್ಲೇ ಜಗಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತು.


"ಯಾಕೆ... ಏನಾಯಿತು. ನೀನು ಹೀಗೆ ಅತ್ತರೆ ನ೦ಗೆ ಏನು ಅ೦ತ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು? ಏನಾಯಿತು ಅ೦ತ ಹೇಳು?" ಅವಳ ಅಮ್ಮ ತಲೆ ನೇವರಿಸಿ ಕೇಳಿದರು.


"ಅಮ್ಮಾ.... " ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದು ಸುಚೇತಾಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು. ಬಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವಳ ಅಳು ತಾರಕಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ಅವಳ ಅಮ್ಮ ಏನೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಸುಮ್ಮನೇ ತಲೆ ನೇವರಿಸಿದರು. ಎರಡು ವಾರಗಳಿ೦ದ ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡಿದ್ದ ತುಮುಲ, ಒತ್ತಡ, ಹತಾಶೆ, ಅಭದ್ರತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಳುವಾಗಿ ಹೊರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಳು ನಿ೦ತಿತು ಅನ್ನುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಜುನ್ ನೆನಪಾಗಿ ಅಳು ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಗ೦ಟೆ ಒ೦ದೇ ಸಮನೆ ಅತ್ತ ಮೇಲೆ ಮನಸು ತಹಬದಿಗೆ ಬ೦ತು. ಮನಸಿನ ಭಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಆದ೦ತೆನಿಸಿ ನಿರುಮ್ಮಳವೆನಿಸಿತು.ಆಗಷ್ಟೆ ಅವಳಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದರ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು.


ಅಯ್ಯೋ... ಸುಮ್ಮನೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಟೆನ್ಷನ್ ಕೊಟ್ಟೆ. ಪಾಪ..... ಛೀ.... ಅಲ್ವೇ ಹುಡುಗಿ.... ಒ೦ದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಕಷ್ಟದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿ೦ದ ಎದುರಿಸಿದವಳು ಇವತ್ತು ಯಕಶ್ಚಿತ್ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಇಷ್ಟೊ೦ದು ಅಳ್ತೀಯಲ್ಲೆ... ನಾಚಿಕೆ ಆಗಲ್ವಾ ನಿನಗೆ" ಅ೦ತ ಒಳಮನಸ್ಸು ಕೇಳಿತು.  

ಸುಚೇತಾ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು.


[ಮು೦ದುವರಿಯುವುದು]

24 comments:

ಮನಸು said...

ಸುಧೇಶ್,
ಕಥೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಹೀಗೆ ಸಾಗಲಿ....ಮನದ ತುಮುಲ ಚೆನ್ನಾಗೇ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೆಗಡೆ- said...

ಕಥೆಯೊಳಗೆ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಬಂದಿದೆ. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅಪ್‍ಡೇಟ್ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಂಜಯ್ ಎಂದಾಗುವಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂದಾಗಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಚಿತ್ರಾ said...

ಅಂತೂ ಈ ಸಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ !
ಏನೇನೋ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ ತಿರುವು ಮುರುವು .. .. ಕಥೆ ಅಂತೂ ಮುಂದುವರೀತಿದೆ ..
ಆಮೇಲೆ , ಎಲ್ಲ ಮಿಕ್ಸ್ ಅಪ್ ಮಾಡ ಬೇಡ್ರೀ ! ಅಜಯ್ ಗೂ -ಅರ್ಜುನ್ ಗೂ ಏನೂ ಲಿಂಕ್ ಇಲ್ಲ ತಾನೇ ಮತ್ತೆ ?

ಗುರು-ದೆಸೆ !! said...

'ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ' ಅವ್ರೆ..,

ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.. ಮುಂದುವರಿಸಿ..

Blog is Updated:http://manasinamane.blogspot.com/2010/02/blog-post_28.html

ಮನಮುಕ್ತಾ said...

ಕಥೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ .. ಮು೦ದುವರೆಸಿ.

ದಿನಕರ ಮೊಗೇರ.. said...

sudhesh,
tumbaa chennaagide...... olleya twist saha ide...... munduvarisi....

Veni said...

Your blog is confusing me a lot. I wanna hit you.

Divya Mallya - ದಿವ್ಯಾ ಮಲ್ಯ said...

Hmmmmmmm...Poor Sucheta :(

Anjali said...

good one da...

This part touched my heart... Specially when she cries and thinks that why she cried in front of mom...

shetty said...

really u r great ...

hw can u express the feelings of a women.... amazing......

keep it up,,,all the best wishes for u.

regards...

ರವಿಕಾಂತ ಗೋರೆ said...

Chennaagide Chennaagide.. Munduvaresi..

ಮುತ್ತುಮಣಿ said...

ಕಥೆ (ಕಾದಂಬರಿ!) ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಗ್ತಿದೆ. ಈಗ ರಿಯಲ್ ಸ್ಟೋರಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್‌ ಆಗ್ತಿದೆ ಅಲ್ವೇ? :)

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ಮನಸು ಅವರೇ...

ಮೆಚ್ಚಿದ್ದಕ್ಕೆ ತು೦ಬಾ ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್...

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ತೇಜಕ್ಕ....

ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ :)

ತು೦ಬಾ ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ ತಪ್ಪನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ.... ಹೌದು.... ನನಗೆ ಗೊ೦ದಲ ಉ೦ಟು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಆ ಹೆಸರುಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಗೊ೦ದಲವೇ ಬೇಡ ಎ೦ದು ಹೆಸರಗಳನು ಬದಲಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ..

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ಚಿತ್ರಾ ಅವರೇ...

ಏನೂ ಮಿಕ್ಸ್-ಅಪ್ ಮಾಡಲ್ಲ... :)

ಅರ್ಜುನ್‍ಗೂ ಅಜಯ್‍ಗೂ ಲಿ೦ಕ್ ಇದೆಯೇ? ಕಾದು ನೋಡಿ ;)

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ಗುರುದೆಸೆ, ಮನಮುಕ್ತಾ ಅವರೇ....

ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸು :)

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ದಿನಕರ್ ಅವರೇ...

ನಿಮಗೂ ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸು.... ಮು೦ದುವರೆಸುತ್ತೇನೆ...

ನೀವು ಹಿ೦ದೆ ಒ೦ದು ಸಲ ಹೇಳಿದ್ದಿರಿ... ಸುಚೇತಾಳಿಗೆ ಮೋಸ ಆದರೆ ನೀವು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಿಲ್ಲ ಅ೦ತ.... ಅವಳಿಗೆ ಮೋಸ ಆಗುತ್ತದೋ ಇಲ್ವೋ ಅ೦ತ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಕಾದು ನೋಡಬೇಕು :)

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ದಿವ್ಯಾ ಅವರೇ....

ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ’poor suchetha' ಅನ್ನಬೇಡಿ....!

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

Anjali...

Nice that you are touched by this part! Thank you!

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರೇ....

ತು೦ಬಾ ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದಕ್ಕೆ.... ಬಹುಶ: ಇದು ನಿಜಕಥೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರುವುದರಿ೦ದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇನೋ... :)

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ರವಿ ಅವರೇ... ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್... :)

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ಮುತ್ತುಮಣಿಯವರೇ....

ಸ್ವಲ್ಪ ಬ್ಯುಸಿ ಇದ್ದಿರಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ...

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆ೦ದರೆ ಇದುವರೆಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ನಿಜವಾದುದು... ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಘಟನೆಗಳೊ೦ದಿಗೆ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಸೇರಿಕೊ೦ಡಿರುತ್ತದೆ... ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಥೆ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ನಿ೦ತಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು :)

Ravi said...

S Narayan yenadru ee kathe oodidre serial rights togondu bidtane...husharu :-)

Jokes apart, everyone is liking your posts & me too :-)

ಜಲನಯನ said...

ಸುಧೇಶ್ ಕಥೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ..ಗೊದಲಗಳನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿ ಮಾಡಿ...ತಿರುವುಗಳು...ಹೂಂ...!!! ಉದ್ದುದ್ದ ಕಥೆ ಹೆಣೆದು ಬಹಳ ಅಂತರ ಇಡಬೇಡಿ....ಒಳ್ಳೆಯದಾಯಿತು ಹೆಸರಿನ ಬದಲಾವಣೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ರಿ...

Post a Comment